Η πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού μεγαλώνει και οι συνέπειές της παραμένουν απροσδιόριστες, αλλά παραδόξως οι κάτοικοι του Πρινς Ουίλιαμ Σάουντ ήδη τις γνωρίζουν. Άλλωστε, οι ίδιοι ακόμα και σήμερα αντιμετωπίζουν την τραγωδία της 24ης Μαρτίου 1989, όταν εξόκειλε το «Έξον Βαλντέζ», προκαλώντας μια πρωτοφανή οικολογική καταστροφή.
Από το τάνκερ διέρρευσαν έντεκα εκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου, που ρύπαναν τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής και προκάλεσαν τον θάνατο χιλιάδων πτηνών, ενυδρίδων, ακόμα και φαλαινών. Βέβαια, η διαρροή σταμάτησε λίγες ημέρες αργότερα, αλλά οι ζημιές που προκλήθηκαν δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ. Η αλιεία στην περιοχή ανήκει πλέον στο παρελθόν, ενώ οι αυτοκτονίες, οι πτωχεύσεις οικογενειών και η πικρία που νιώθει ο κόσμος αυξήθηκαν δραματικά.
Πολλοί εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, ενώ κάποιοι αύξησαν σημαντικά τις περιουσίες τους βοηθώντας στον καθαρισμό της κηλίδας. Σήμερα, πολλοί ψαράδες εκπαιδεύονται και αμείβονται από τις πετρελαϊκές εταιρείες, ώστε να γνωρίζουν με ποιον τρόπο πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση μιας ανάλογης καταστροφής.
Περισσότερο όμως από όλα, ο κόσμος στην Κόρντοβα της Αλάσκας θέλει να προχωρήσει, να αλλάξει σελίδα. Η πόλη ακόμα αναζητεί τρόπους για να διαχειριστεί το γεγονός που καθόρισε την ίδια την ύπαρξή της στα μάτια του έξω κόσμου. Τα μαθήματα του τραγικού γεγονότος εξακολουθούν να είναι ζωντανά.
Οι κάτοικοι που έζησαν τις συνέπειες της οικολογικής καταστροφής του «Έξον Βαλντέζ» νιώθουν συμπόνια για όσους ζουν κοντά στη μεγάλη πετρελαιοκηλίδα του Κόλπου του Μεξικού και ελπίζουν πως θα τα καταφέρουν καλύτερα. Ίσως να τους βοηθήσει το γεγονός ότι δεν είναι τόσο απομονωμένοι εκεί, στις ακτές της Λουιζιάνας, όσο ήταν οι ίδιοι στην Αλάσκα. Ίσως εκεί η οικονομία να αντέξει το πλήγμα της οικολογικής καταστροφής. Ίσως και τα πιο θερμά νερά να βοηθήσουν στη διάλυση του πετρελαίου.
Όμως, οι άνθρωποι στην Αλάσκα γνωρίζουν ότι για ορισμένους συμπατριώτες τους τώρα ξεκινά μια περιπέτεια που δεν θα έχει σαφές ή οριστικό τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου