Ιούνιος 1826: Το θρυλικό έπος των δρεπανηφόρων Μανιατισσών που ταπείνωσαν τον Ιμπραήμ

Το θρυλικό έπος των δρεπανηφόρων Μανιατισσών το 1826, που νίκησαν τον Ιμπραήμ, όταν επιτέθηκε να τις καθυποτάξει τιμά όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Στις 22-6-1826, αρχίζει ο αγώνας των Μανιατών, να σώσουν τα ιερά τους χώματα.

Η οθωμανική απειλή και το ιστορικό τελεσίγραφο

Ο Ιμπραήμ με 15.000 άνδρες επιτίθεται στη Μάνη από στεριά και θάλασσα. Βομβαρδίζει με τον στόλο του τις θέσεις των αμυνομένων και εξαπολύει κατά κύματα, 8.000 πεζούς και ιππείς εναντίον 2.400 Μανιατών και τους στέλνει τελεσίγραφο: Να παραδοθούν αμαχητί, άλλως δεν θα αφήσει όρθιο «ίχνος οσπιτίου».

Οι Μανιάτες όλοι μαζί με τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη απαντούν από τη Βέργα στο ιταμό τελεσίγραφο:

«Σε περιμένουμε εδώ με όλες τις δυνάμεις σου ΕΛΑ»

Ο αντιπερισπασμός στο Διρό και η μάχη με τα δρεπάνια

Τρεις ημέρες κράτησε η Βέργα άπαρτο κάστρο. Βλέποντας ο Ιμπραήμ πως η Βέργα δεν κάμπτεται, σε αντιπερισπασμό ανοίγει μέτωπο στην καρδιά της Μάνης, στο Διρό, όπου γυναίκες, παιδιά, γέροντες έμειναν πίσω για τον θερισμό. Οι Ηρωίδες Μανιάτισσες έκαμαν τα δρεπάνια όπλα θανάτου και σκόρπισαν τον θάνατο στο τούρκικο ασκέρι.

Η λαϊκή μούσα διέσωσε τον ανεπανάληπτο θρύλο των Μανιατισσών, που αντί για νέο Ζάλογγο, έκαναν κάτι το πρωτοφανές πολεμώντας μέχρι τη ΝΙΚΗ:

«Οι γυναίκες εν τω άμα, κάμανε μεγάλο θάμα.
Ανασκουμπώνουν τις ποδιές και βάνουν πέτρες στρογγυλές.
Καύκαλα ανοίγουνε πολλά ή σκορπούνε τα μυαλά
και αρπάζουν τα δρεπάνια και τους κόβουν τα κεφάλια.»

Μαρτυρίες και ιστορίες απαράμιλλου ηρωισμού

• Η Πανωραία, κόρη του γερο-Βοζίκη: Πηγαίνοντας στο χωράφι ψωμί, είδε δύο τουρκοαιγύπτιους να χτυπούν τον πατέρα της. Απέκοψε τον λαιμό του ενός με το δρεπάνι και ξέκαμε με την βοήθεια του πατρός της τον άλλο.
• Η σύζυγος του Γερακαράκου: Πήγαινε τρόφιμα στον άνδρα της, που πολεμούσε στη Βέργα, νηστικός τρία μερόνυχτα, και πολέμησε μαζί με άλλες γυναίκες στα Ξεπαπαδιάνικα. Κι ενώ το παιδί της έριχνε με τ' όπλο, εκείνη έριχνε πέτρες στους Τούρκους. Κι όταν έκλεισε τα ματάκια του εκείνη στάθηκε στη θέση του.
• Οι μάνες στο Φλομοκότρωνα της Χαριάς: Όσες βρήκαν τα παιδιά σκοτωμένα στο ταμπούρι τους, δεν είπαν μιλιά σε κανέναν. Έκαναν πέτρα την καρδιά τους, πήραν τα καριοφίλια των παιδιών και άρχισαν να βάζουν κατά του εχθρού.

Ηττημένος υποχωρούσε ο Ιμπραήμ με το στρατό του, καθώς οι γενναίοι Μανιάτες και Μανιάτισσες τους κυνηγούσαν. Μια Σπαρτιάτισσα, έπεσε στη θάλασσα, άρπαξε έναν Αλβανό που κολυμπούσε για να σωθεί, του ζητούσε λόγο που της έκαψε τις θημωνιές και τον έπνιξε!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΟΛΕΣ.

ΑΘΑΝΑΤΗ ΜΑΝΗ.

Τσέρνομπιλ: 29 χρόνια μετά, η απαγορευμένη ζώνη μετατρέπεται σε επίγειο παράδεισο για την άγρια ζωή

Η ευρύτερη περιοχή γύρω από το Τσέρνομπιλ, όπου το 1986 έλαβε χώρα ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά ατυχήματα στην ιστορία, έχει μετατραπεί σε απαγορευμένη ζώνη μετά την έκρηξη στον πυρηνικό αντιδραστήρα. Καμία ανθρώπινη παρουσία ή δραστηριότητα δεν επιτρέπεται εντός των ορίων της περιοχής.

Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Portsmouth μελετά την εξέλιξη της άγριας ζωής στη συγκεκριμένη ζώνη κατά τη διάρκεια των τελευταίων 29 ετών. Η ερευνητική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια τεράστια ποικιλία χλωρίδας και πανίδας ευδοκιμεί εκεί. Τα αποτελέσματα της έρευνάς δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology.

Πλέον στην απαγορευμένη περιοχή, ζουν θηλαστικά όπως ελάφια και χοίροι αλλά και είδη όπως οι λύκοι που σε άλλες περιοχές του πλανήτη οι πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο αντίκτυπος μιας τόσο μεγάλης πυρηνικής καταστροφής είναι στην ουσία μικρότερος από την επίδραση που έχει η καθημερινότητα του ανθρώπου στον πλανήτη. Πλέον στην απαγορευμένη περιοχή, ζουν θηλαστικά όπως ελάφια και χοίροι αλλά και είδη όπως οι λύκοι που σε άλλες περιοχές του πλανήτη οι πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια.

«Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι τα πυρηνικά ατυχήματα δεν είναι καταστροφικά, εννοείται πως είναι» σημειώνει στον Guardian ο καθηγητής Jim Smith, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Επισημαίνουμε απλώς την προφανή διαπίστωση, ότι η ανθρώπινη καθημερινή παρέμβαση καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον».

Ο καθηγητής Tim Mousseau από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνα εξηγεί ωστόσο στο BBC ότι η προσέγγιση της νέας έρευνας πρέπει να γίνει με προσοχή, ειδικά όσον αφορά τα μικρά ζώα. «Η έρευνα έχει εφαρμογή σε μεγάλα θηλαστικά που υφίστανται κυνηγετική πίεση, όχι στην πλειοψηφία των ζώων, όπως τα πτηνά, τα μικρά θηλαστικά και τα έντομα που δεν επηρεάζονται άμεσα από την ανθρώπινη παρουσία».