Το τραγικό πρόσωπο της «μαύρης οικονομίας»
Η ύπαρξη του Σι Σονγκμπίν έγινε γνωστή στην Ιταλία μόνο όταν εμβρόντητοι οι κάτοικοι στην οδό Barsanti της πόλης Prato βρήκαν το πτώμα του έξω από ένα υπόγειο γκαράζ συγκροτήματος άθλιων διαμερισμάτων. «Τον πέταξαν σαν σακούλα με σκουπίδια», σχολίασε τοπική εφημερίδα. Ήταν το τρίτο πτώμα που βρέθηκε με αυτόν τον τρόπο μέσα σε δύο εβδομάδες.
Οι νεκροί είναι τα μέχρι τότε άγνωστα πρόσωπα ενός τεράστιου, κρυφού και παράνομου δικτύου βιοτεχνιών υφασμάτων, που διαχειρίζονται Κινέζοι στην καρδιά της Τοσκάνης.
Prato: Ένα παράδειγμα προς αποφυγή
Το Prato είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τοσκάνης, φημισμένη για την υφαντουργία της. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η πόλη μετατράπηκε σε μαγνήτη για Κινέζους μετανάστες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονταν την εποχή της αρχικής δημοσίευσης, υπολογιζόταν ότι υπήρχαν 45.000 Κινέζοι εργάτες μόνο στο Prato.
Η μετάβαση από το «Made in Italy» (ποιοτικό ύφασμα) στο «Made in China» (φθηνό ύφασμα) άλλαξε τον χαρακτήρα της πόλης, θολώνοντας τα όρια της ποιότητας και υπονομεύοντας, σύμφωνα με το αρχικό δημοσίευμα, την ιταλική αγορά.
Η παραοικονομία στην Ευρώπη: Ένα «κοινωνικό μαξιλάρι»;
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Ιταλία. Η παραοικονομία λειτουργεί σε πολλά κράτη ως ένας φαύλος κύκλος, αλλά και ως «κοινωνικό μαξιλάρι» σε περιόδους κρίσης.
| Χώρα | Παραοικονομία (% του ΑΕΠ) |
|---|---|
| Ιταλία | 25% |
| Ισπανία | 19,2% |
| Βέλγιο | 17% |
| Γερμανία | ~15% |
| Ολλανδία | 10% |
Στην Ισπανία, σύμφωνα με τα στοιχεία της εποχής, η μαύρη εργασία θεωρούνταν ένας από τους παράγοντες που περιόριζαν τις κοινωνικές επιπτώσεις της υψηλής ανεργίας, με τις θέσεις εργασίας στην παραοικονομία να υπολογίζεται ότι είχαν αυξηθεί από 1,5 εκατομμύριο τη δεκαετία του '80 σε 4 εκατομμύρια το 2008.
Ο φαύλος κύκλος: Παράνομη μετανάστευση και έγκλημα
Στο Prato, σύμφωνα με το αρχικό δημοσίευμα, η κατάσταση συνδεόταν με τρεις παράγοντες: παράνομη εργασία, παράνομη μετανάστευση και οργανωμένο έγκλημα. Τα στοιχεία που αναφέρονταν τότε ήταν τα εξής:
- Την προηγούμενη πενταετία, περίπου 5 δισ. ευρώ είχαν σταλεί μέσω εμβασμάτων στην Κίνα.
- Ο αριθμός των ιταλικών βιομηχανιών υφασμάτων είχε μειωθεί κατά 50% από το 2001.
- Οι κινεζικές επιχειρήσεις στο Prato αναφέρονταν ως κατά 200 περισσότερες από τις ιταλικές.
Τα προϊόντα αυτά, σύμφωνα με το δημοσίευμα, κατασκευάζονταν υπό άθλιες συνθήκες και κατέληγαν σε γνωστές φίρμες σε όλη την Ευρώπη, φέροντας πλαστή σήμανση και την ένδειξη «Made in Italy».
Όπως αναφέρεται στο άρθρο με παραπομπή στη Σίλβια Περατσίνι και στο βιβλίο της «Η Κινεζική Πολιορκία», πρόκειται για «στιγμιαία ρούχα» και «γρήγορη μόδα» που, κατά την άποψη της συγγραφέα, επηρεάζουν τις αξίες και την οικονομική υπόσταση της Ευρώπης.
Σημείωση: Τα αριθμητικά στοιχεία και οι εκτιμήσεις του άρθρου αφορούν την περίοδο της αρχικής δημοσίευσής του και δεν παρουσιάζονται ως σημερινά δεδομένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου