Μυθικοί θησαυροί αμύθητης αξίας, που στο πέρασμα των αιώνων έγιναν το ιερό δισκοπότηρο για εκατοντάδες αναζητητές και χρυσοθήρες, χωρίς τελικά να μπορέσει κάποιος να τους ανακαλύψει...
Δείτε παρακάτω 6 από αυτούς τους θησαυρούς και την ιστορία που τους συνοδεύει
Η Κιβωτός της Διαθήκης
Για τους Ισραηλίτες, η Κιβωτός της Διαθήκης ήταν το πιο ιερό αντικείμενο πάνω στη γη. Το σύμβολο αυτό του εβραϊκού έθνους, αυτή η περίκομψη κιβωτός, σύμφωνα με τη Βίβλο, σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον Θεό. Με διαστάσεις 44 ίντσες μήκος, 26 ίντσες πλάτος και 26 ίντσες ύψος, η κιβωτός ήταν κατασκευασμένη από ξύλο ακακίας και καλυμμένη μέσα και έξω με καθαρό χρυσό, ενώ περιβαλλόταν από σκαλιστά καλλιτεχνήματα, επίσης από χρυσό. Στο επάνω μέρος τοποθετήθηκαν δύο χρυσά χερουβείμ, το ένα απέναντι από το άλλο, με τα κεφάλια σκυμμένα και τα φτερά να εκτείνονται προς τα πάνω.
Η κιβωτός χρησιμοποιήθηκε για να φυλάξει ιερά λείψανα, αλλά και τις δύο πέτρινες πλάκες των Δέκα Εντολών. Ως ιστορικός και θρησκευτικός θησαυρός, η κιβωτός και το περιεχόμενό της είναι ανεκτίμητης αξίας. Το 607 π.Χ. η κιβωτός βρισκόταν στον Ναό του Σολομώντα, στην Ιερουσαλήμ, η οποία καταλήφθηκε από τους Βαβυλώνιους. Εβδομήντα χρόνια αργότερα, όταν επέστρεψαν οι Ισραηλίτες για να ξαναχτίσουν την πόλη, η Κιβωτός της Διαθήκης είχε χαθεί.
Ευρέως θεωρείται ότι η κιβωτός κρύφτηκε από τους Εβραίους για να μην πέσει στα χέρια των Βαβυλωνίων. Οι πιθανές τοποθεσίες στις οποίες μπορεί να βρίσκεται κυμαίνονται από το όρος Νεβώ μέχρι την Αιθιοπία και μια σπηλιά στην περιοχή του Ισραήλ. Άλλοι θεωρούν ότι η κιβωτός καταστράφηκε από τους Βαβυλώνιους. Μια άλλη εξήγηση που δίνεται είναι ότι ο Θεός αφαίρεσε ως εκ θαύματος την κιβωτό για να την προστατεύσει.
Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο
Περιγράφεται ως το όγδοο θαύμα του κόσμου από όσους το είδαν και αποτελεί έναν από τους πιο ιδιαίτερους χαμένους θησαυρούς στην ιστορία. Ήταν μια αίθουσα επενδυμένη με μεγάλα πάνελ από περίτεχνα σκαλισμένο κεχριμπάρι, τεράστιους καθρέφτες και υπέροχα μωσαϊκά από τη Φλωρεντία. Οι κεχριμπαρένιοι τοίχοι ήταν στολισμένοι με πολύτιμους λίθους και διακοσμημένοι με πολύτιμα πρωσικά και ρωσικά έργα τέχνης.
Δημιουργήθηκε για τον βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο Α΄ και δόθηκε στον Μέγα Πέτρο της Ρωσίας το 1716. Βρισκόταν στο Ανάκτορο της Αικατερίνης, κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Η αξία του έχει εκτιμηθεί σε περισσότερα από 142 εκατομμύρια δολάρια. Όταν ο Αδόλφος Χίτλερ έβαλε στο στόχαστρό του τη Ρωσία, οι φύλακες του Κεχριμπαρένιου Δωματίου αποφάσισαν να το αποσυναρμολογήσουν για να το μετακινήσουν.
Στην προσπάθειά τους όμως αυτή, το κεχριμπάρι άρχισε να θρυμματίζεται. Έτσι προσπάθησαν να το καλύψουν με ταπετσαρία, χωρίς επιτυχία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την περιοχή το 1941, το δωμάτιο αποσυναρμολογήθηκε και μεταφέρθηκε στο Κένιγκσμπεργκ.
Όταν όμως το 1945 το Κένιγκσμπεργκ παραδόθηκε και ο πόλεμος έφτανε στο τέλος του, ο μυθικός θησαυρός δεν βρισκόταν πουθενά. Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά και οι θεωρίες για την τύχη του είναι πολλές.
Ίσως βρίσκεται κρυμμένο σε κάποιο υπόγειο. Ίσως καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς ή από τη φωτιά που ξέσπασε στο κάστρο.
Πιθανώς δεν θα μάθουμε ποτέ. Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο, πάντως, έχει αναδημιουργηθεί προσεκτικά με βάση το πρωτότυπο και εκτίθεται στο Ανάκτορο της Αικατερίνης.
Ο θησαυρός του Μαυρογένη
Ο διάσημος πειρατής Μαυρογένης πέρασε μόνο δύο χρόνια από τη ζωή του, από το 1716 έως το 1718, λεηλατώντας τις θάλασσες. Εντούτοις, κατάφερε να συγκεντρώσει έναν μεγάλο θησαυρό. Ενώ οι Ισπανοί ήταν απασχολημένοι με τη συγκέντρωση του χρυσού και του ασημιού που μετέφεραν από το Μεξικό και τη Νότια Αμερική, ο Μαυρογένης και οι σύντροφοί του περίμεναν τα ισπανικά πλοία που, φορτωμένα με πολύτιμα αγαθά, έπαιρναν τον δρόμο για την Ισπανία.
Ο Μαυρογένης απέκτησε τη φήμη ενός σκληρού πειρατή. Η περιοχή δράσης του εκτεινόταν από τις Δυτικές Ινδίες μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αμερικής. Το τέλος του ήρθε τον Νοέμβριο του 1718, όταν σκοτώθηκε σε μάχη με δυνάμεις υπό τον Βρετανό υπολοχαγό Ρόμπερτ Μέιναρντ.
Αλλά τι συνέβη στον θησαυρό που ο Μαυρογένης είχε συγκεντρώσει;
Η τοποθεσία στην οποία υποτίθεται ότι ήταν κρυμμένος δεν έγινε ποτέ γνωστή. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε αμέτρητους κυνηγούς θησαυρών να τον αναζητήσουν. Το βυθισμένο σκάφος του Μαυρογένη, το «Queen Anne’s Revenge», εντοπίστηκε κοντά στο Μποφόρ της Βόρειας Καρολίνας, αλλά δεν υπήρχε ίχνος του μυθικού θησαυρού.
Ο θησαυρός της Λίμας
Το 1820, η Λίμα στο Περού βρισκόταν στα πρόθυρα επανάστασης. Ως προληπτικό μέτρο, ο αντιβασιλέας της Λίμας αποφάσισε να μεταφέρει τον μυθικό πλούτο της πόλης για να τον διαφυλάξει. Ο θησαυρός περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πολύτιμες πέτρες και χρυσά αγάλματα. Ο καπετάνιος Γουίλιαμ Τόμσον, διοικητής του πλοίου «Mary Dear», τέθηκε υπεύθυνος για τη μεταφορά του θησαυρού.
Σύμφωνα με την ιστορία, όταν το πλοίο βγήκε στην ανοιχτή θάλασσα, ο Τόμσον και το πλήρωμά του στράφηκαν εναντίον των φρουρών και κατευθύνθηκαν προς τα Νησιά Κόκος, όπου φέρεται να έκρυψαν τον θησαυρό.
Το «Mary Dear» εντοπίστηκε αργότερα από ισπανικό πλοίο και το πλήρωμά του δικάστηκε για πειρατεία. Ο Τόμσον και ένας ακόμη άνδρας φέρεται να συμφώνησαν να οδηγήσουν τους Ισπανούς στον κλεμμένο θησαυρό για να σώσουν τη ζωή τους, αλλά κατάφεραν να δραπετεύσουν.
Περισσότερες από 300 αποστολές έχουν προσπαθήσει, ανεπιτυχώς, να εντοπίσουν τον θρυλικό θησαυρό της Λίμας.
Ο θησαυρός του Τουταγχαμών
Όταν ο Χάουαρντ Κάρτερ βρήκε τον τάφο του Τουταγχαμών στην Αίγυπτο, στην Κοιλάδα των Βασιλέων, το 1922, εντυπωσιάστηκε από τη λαμπρότητα των αντικειμένων που ο νεαρός φαραώ είχε πάρει μαζί του για τη μετά θάνατον ζωή. Υπήρχαν τόσα πολλά κοσμήματα και άλλα αντικείμενα, ώστε ο Κάρτερ χρειάστηκε χρόνια για να τα καταγράψει.
Αντίθετα, όταν ανακαλύφθηκαν οι χώροι ταφής άλλων σημαντικών Φαραώ, οι θησαυροί τους ήταν σε πολλές περιπτώσεις ουσιαστικά εξαφανισμένοι. Ληστές είχαν συλήσει τους τάφους κατά τη διάρκεια των αιώνων, αφαιρώντας πολύτιμα αντικείμενα.
Αλλά πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι θησαυροί που εκλάπησαν από τους τάφους των Φαραώ;
Διάφορες θεωρίες έχουν διατυπωθεί για την τύχη τους, μεταξύ των οποίων ότι ορισμένοι θησαυροί μπορεί να ιδιοποιήθηκαν από ανθρώπους που είχαν πρόσβαση στην Κοιλάδα των Βασιλέων.
Ένα από τα πρόσωπα που έχουν συνδεθεί με αυτές τις θεωρίες είναι ο Χεριχόρ, ισχυρή προσωπικότητα της εποχής του Ραμσή ΙΑ΄. Ο τάφος του δεν έχει εντοπιστεί και κατά καιρούς έχει διατυπωθεί η θεωρία ότι χαμένοι θησαυροί μπορεί να βρίσκονται εκεί.
Ο θησαυρός του αυτοκράτορα Μοντεζούμα
Η μεγάλη σύγκρουση των Ισπανών με τους Αζτέκους στην Τενοτστιτλάν κορυφώθηκε τη νύχτα της 30ής Ιουνίου προς την 1η Ιουλίου 1520, όταν ο Ερνάν Κορτές και οι άνδρες του προσπάθησαν να εγκαταλείψουν την πόλη. Οι Ισπανοί μετέφεραν μαζί τους μεγάλες ποσότητες χρυσού και άλλων πολύτιμων αντικειμένων, αλλά δέχθηκαν επίθεση από τους Αζτέκους.
Στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν, πολλοί στρατιώτες εγκατέλειψαν ή έχασαν μέρος του θησαυρού που μετέφεραν. Μεγάλος αριθμός Ισπανών σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της υποχώρησης.
Ο Κορτές και όσοι επέζησαν επέστρεψαν αργότερα και κατέλαβαν την Τενοτστιτλάν. Ωστόσο, η τύχη μέρους του θησαυρού των Αζτέκων αποτέλεσε στη συνέχεια αντικείμενο πολλών θρύλων και αναζητήσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου