Το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε στη ζωή μας για την κίνηση στους δρόμους είναι πως το κόκκινο χρώμα σημαίνει ότι σταματάμε και το πράσινο ότι προχωράμε. Αλλά τι συμβαίνει όταν σε μια κουλτούρα το πράσινο σημαίνει και μπλε; Οι Ιάπωνες είναι οι μόνοι που θα μπορούσαν να απαντήσουν σε αυτό.
Όποιος έχει την τύχη να βρεθεί στην Ιαπωνία, μια πανέμορφη και ενδιαφέρουσα χώρα, μπορεί να παρατηρήσει ότι ορισμένα φανάρια έχουν μια έντονα γαλαζοπράσινη απόχρωση. Αυτό, όπως αναφέρει το Atlas Obscura, συνδέεται με την ιαπωνική γλώσσα και τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκαν οι λέξεις για τα χρώματα.
Πριν από αιώνες, στην ιαπωνική γλώσσα η λέξη «ao» χρησιμοποιούνταν για ένα ευρύτερο φάσμα χρωμάτων που περιλάμβανε αποχρώσεις τις οποίες σήμερα θα χαρακτηρίζαμε τόσο μπλε όσο και πράσινες.
Αργότερα ήρθε στο προσκήνιο η λέξη «midori» για να περιγράψει πιο συγκεκριμένα το πράσινο. Ωστόσο, η παλαιότερη γλωσσική χρήση του «ao» διατηρήθηκε σε αρκετές εκφράσεις.
Τα πρώτα ηλεκτρικά φανάρια στην Ιαπωνία εμφανίστηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρότι το φως της ελεύθερης διέλευσης ήταν πράσινο, στην καθημερινή και επίσημη ορολογία συνέχισε να αποκαλείται «ao», δηλαδή μπλε.
Έτσι, τα πράσινα φώτα των σηματοδοτών στην Ιαπωνία απέκτησαν με τον χρόνο μια απόχρωση που βρίσκεται προς το γαλαζοπράσινο άκρο του επιτρεπόμενου φάσματος.
Από τη δεκαετία του 1970 καθιερώθηκε η χρήση μιας πιο γαλαζωπής απόχρωσης του πράσινου στους φωτεινούς σηματοδότες, ώστε να συνδυάζεται η παραδοσιακή ονομασία «ao» με τις απαιτήσεις της οδικής σήμανσης.
Γι' αυτό και μέχρι σήμερα στην Ιαπωνία μπορεί κανείς να ακούσει το πράσινο φως του σηματοδότη να αποκαλείται «μπλε», παρότι το πραγματικό χρώμα του παραμένει στην πράσινη περιοχή του φάσματος.
Πηγή: typos.com.cy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου