Υπάρχουν τα τσιγάρα που ανάβουν από συνήθεια, εκείνα που συνοδεύουν έναν καφέ και όσα χάνονται μέσα σε μια συζήτηση. Υπάρχουν όμως και κάποια που βγήκαν από το πακέτο, έφτασαν μέχρι τα χείλη και τελικά δεν άναψαν ποτέ.
Όχι επειδή κάποιος αποφάσισε εκείνη ακριβώς τη στιγμή να κόψει το κάπνισμα. Απλώς επειδή η ζωή είχε άλλα σχέδια.
1. Το τσιγάρο του «φεύγω»
Η συζήτηση είχε ξεκινήσει ήρεμα και κατέληξε όπως καταλήγουν συνήθως οι συζητήσεις που αρχίζουν με τη φράση «πρέπει να μιλήσουμε».
Η πόρτα έκλεισε. Το πακέτο βγήκε από την τσέπη. Το τσιγάρο βγήκε από το πακέτο. Ο αναπτήρας όμως είχε μείνει μέσα.
Για μια στιγμή σκέφτηκες να ξαναχτυπήσεις το κουδούνι.
Όχι. Υπάρχουν και όρια.
2. Το τσιγάρο του γκολ
Η κατάλληλη στιγμή βρέθηκε στο 89ο λεπτό. Το παιχνίδι κολλημένο, η αγωνία στο κόκκινο και εσύ αποφασίζεις ότι προλαβαίνεις.
Τσιγάρο στο στόμα. Αναπτήρας στο χέρι.
Και τότε γίνεται το γκολ.
Πετάγεσαι όρθιος, αγκαλιάζεις κάποιον που δεν γνωρίζεις, κάποιος άλλος σου ρίχνει το μισό ποτήρι επάνω και όταν τελικά επιστρέφεις στη θέση σου, το τσιγάρο έχει εξαφανιστεί.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται να το ψάξει.
3. Το τσιγάρο έξω από το νοσοκομείο
Υπάρχουν στιγμές που το χέρι κάνει μηχανικά όσα έχει συνηθίσει. Βγαίνεις από την πόρτα, κάθεσαι κάπου μόνος και ψάχνεις το πακέτο χωρίς καν να το σκεφτείς.
Το βρίσκεις. Βγάζεις ένα τσιγάρο.
Και μένεις εκεί να το κρατάς.
Μερικές ειδήσεις κάνουν ακόμη και τις πιο επίμονες συνήθειες να φαίνονται ξαφνικά ασήμαντες.
4. Το τσιγάρο των οκτώ μποφόρ
Στο κατάστρωμα όλα δείχνουν απλά μέχρι να ανοίξει η πόρτα.
Ο αέρας παίρνει καπέλα, χαρτιά, σακούλες και σχεδόν ανθρώπους. Εσύ, παρ' όλα αυτά, θεωρείς εξαιρετική ιδέα να βγάλεις αναπτήρα.
Πρώτη προσπάθεια. Τίποτα.
Δεύτερη. Τίποτα.
Στην τρίτη καταλαβαίνεις ότι διαπραγματεύεσαι με το Αιγαίο και το Αιγαίο δεν διαπραγματεύεται.
Το τσιγάρο επιστρέφει στο πακέτο.
5. Το τσιγάρο του υπολογιστή
Είναι περασμένα μεσάνυχτα και λες εδώ και μία ώρα ότι αυτή είναι η τελευταία παρτίδα.
Το πακέτο βρίσκεται στην άλλη άκρη του γραφείου. Απλώνεις το χέρι, παίρνεις το τελευταίο τσιγάρο και το αφήνεις δίπλα στο πληκτρολόγιο.
«Μόλις τελειώσει αυτό».
Δεν τελειώνει.
Κάποια στιγμή ξημερώνει, εσύ αποκοιμιέσαι και το τσιγάρο παραμένει εκεί, ο μοναδικός πραγματικός νικητής της βραδιάς.
6. Το τσιγάρο του θυροτηλεφώνου
Έχεις ετοιμαστεί, έχεις βρει επιτέλους τα κλειδιά και για πρώτη φορά όλη την ημέρα κάθεσαι για δύο λεπτά.
Βγάζεις τσιγάρο.
Βρίσκεις αναπτήρα.
Το πλησιάζεις στη φλόγα.
Χτυπάει το θυροτηλέφωνο.
«Κατέβα, σε περιμένουμε».
Υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν ένα ανεξήγητο χάρισμα να εμφανίζονται ακριβώς τη λάθος στιγμή.
7. Το τσιγάρο της άδειας τσέπης
Το πακέτο είναι άδειο και το πορτοφόλι σχεδόν το ίδιο.
Ψάχνεις μήπως έχει απομείνει κάποιο ξεχασμένο τσιγάρο. Τίποτα. Ελέγχεις δεύτερη φορά, λες και στο μεταξύ υπάρχει πιθανότητα να γεννήθηκε ένα μέσα στο πακέτο.
Κοιτάζεις το περίπτερο. Κοιτάζεις την τσέπη. Ξανακοιτάζεις το περίπτερο.
Και συνεχίζεις τον δρόμο σου.
Και ίσως να μην πειράζει
Τα περισσότερα από αυτά τα τσιγάρα δεν είχαν τελικά καμία σημασία. Η στιγμή πέρασε, κάτι άλλο συνέβη και η μικρή καθημερινή συνήθεια έμεινε για λίγο στην άκρη.
Ίσως αυτό να είναι και το παράξενο με τις συνήθειες: μοιάζουν απαραίτητες μέχρι να εμφανιστεί κάτι πιο σημαντικό.
Και τότε μπορεί να ανακαλύψεις ότι εκείνο το τσιγάρο που δεν άναψε ποτέ δεν σου έλειψε και τόσο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου