Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την ιταλική κατοχή, σε κάποιο νησί του Ιονίου η ομάδα κατοχής των Ιταλών είχε επιτάξει το Δημαρχείο, που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του νησιού, και το είχε μετατρέψει σε αρχηγείο της.
Ο επικεφαλής της ομάδας κατοχής, Ιταλός αξιωματικός, είχε θρονιαστεί στο γραφείο του δημάρχου και από το παράθυρό του απολάμβανε τη θέα προς την πλατεία του νησιού.
Στο κέντρο της πλατείας υπήρχε μια όμορφη εκκλησία και δίπλα ακριβώς ένα πανύψηλο καμπαναριό με ένα περίτεχνο ρολόι στη μέση. Μάταια περίμενε ο Ιταλός αξιωματικός να το ακούσει να χτυπάει, γιατί το ρολόι είχε εδώ και καιρό σταματήσει λόγω βλάβης.
Ο Ιταλός αισθάνθηκε χρέος του να αποκαταστήσει τη βλάβη και έτσι φρόντισε να μάθει από τον δήμαρχο του νησιού ότι το ρολόι είχε σταματήσει επειδή δεν υπήρχε λάδι για να λαδώσουν τα γρανάζια του.
Τότε ο αξιωματικός, χωρίς δεύτερη σκέψη, πρόσφερε στον δήμαρχο έναν τενεκέ με 12 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, ώστε να λαδωθούν τα γρανάζια, να δει και πάλι το ρολόι να λειτουργεί και να ακούσει την καμπάνα να χτυπάει ρυθμικά την ώρα.
Ο δήμαρχος πήρε το λάδι και το ίδιο βράδυ κάλεσε στο σπίτι του τον ταμία του δημοτικού συμβουλίου. Του έδωσε μία νταμιτζάνα με 6 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο, λέγοντάς του ότι ο Ιταλός αξιωματικός ενδιαφερόταν να δει το ρολόι να λειτουργεί και πάλι και πως θα έπρεπε γρήγορα να φτάσει το λάδι στα χέρια του συντηρητή του ρολογιού.
Την άλλη μέρα το πρωί, ο ταμίας πήγε στην κεντρική εκκλησία του νησιού για να βρει τον παπά. Στα χέρια του κρατούσε ένα μπουκάλι με 3 λίτρα παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο.
Είπε στον παπά πως, ως υπεύθυνος της εκκλησίας, άρα και του ρολογιού, ήταν δική του υπόθεση να φροντίσει ώστε το λάδι να φτάσει στα χέρια του συντηρητή, με σκοπό να λαδωθούν τα γρανάζια και να αρχίσει και πάλι να λειτουργεί το ρολόι, όπως επιθυμούσε ο Ιταλός αξιωματικός.
Ο παπάς πήρε το λάδι και το ίδιο μεσημέρι φώναξε τον νεωκόρο στο γραφείο του. Του εξήγησε την επιθυμία του Ιταλού αξιωματικού να δει το ρολόι να λειτουργεί και του είπε πως γι' αυτόν τον λόγο πρόσφερε 1 λίτρο παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο.
Τον παρακάλεσε να πάει το λάδι στον συντηρητή του ρολογιού και να του πει να πιάσει αμέσως δουλειά.
Ο νεωκόρος έφυγε αμέσως για να εκτελέσει την εντολή του παπά. Μετά από λίγη ώρα χτυπούσε την πόρτα του συντηρητή και, αφού του εξιστόρησε όσα είχαν συμβεί, του έδωσε ένα μπουκαλάκι με 200 γραμμάρια παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο.
Του ζήτησε να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό να λαδώνει το ρολόι, ώστε να μη δυσαρεστηθεί ο Ιταλός αξιωματικός.
Ο συντηρητής του ρολογιού, όταν έμεινε μόνος, κοίταξε με δέος το πολύτιμο περιεχόμενο του μικρού μπουκαλιού. Σκέφτηκε πόσο νόστιμες θα έκανε τις λαχανίδες που επί μήνες έτρωγε αυτός και η οικογένειά του. Πόσο καλό θα έκανε στα παιδιά του λίγο λάδι, που τους είχε ξεραθεί ο οισοφάγος από την μπομπότα!
Την ίδια στιγμή, όμως, σκέφτηκε με τρόμο την αντίδραση του Ιταλού αξιωματικού αν δεν έκανε αυτό που τον είχε προστάξει μέσω του νεωκόρου, μιας και τους υπόλοιπους κρίκους αυτής της αλυσίδας τούς αγνοούσε.
Το ίδιο απόγευμα το ρολόι χτύπησε και πάλι, μετά από πολύ καιρό, έξι φορές. Στην αρχή οι νησιώτες νόμισαν πως κάποιος είχε πεθάνει και σταυροκοπήθηκαν λέγοντας «ζωή σε λόγου μας».
Αργότερα, όμως, έμαθαν από τον παπά της εκκλησίας, που τους μάζεψε για τον εσπερινό, ότι ο καλός Ιταλός αξιωματικός είχε προσφέρει παρθένο ιταλικό ελαιόλαδο για να βάλει σε λειτουργία το ρολόι τους και πως γι' αυτό και μόνο θα έπρεπε να αισθάνονται μεγάλη ευγνωμοσύνη που ο Κύριος, αν και περνούσαν δύσκολες στιγμές στη μέση ενός φριχτού πολέμου, τους είχε στείλει αυτόν τον μεγαλόψυχο Ιταλό.
Φυσικά, το ρολόι στην κεντρική πλατεία του νησιού σταμάτησε να λειτουργεί μετά από μία εβδομάδα και ο Ιταλός αξιωματικός έστησε στον τοίχο του καμπαναριού τον Έλληνα συντηρητή και τον εκτέλεσε ένα πρωί, παρουσία του δημάρχου, του ταμία, του παπά, του νεωκόρου και των υπόλοιπων κατοίκων του νησιού, για παραδειγματισμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου