Navi Press

Ειδήσεις, αναλύσεις και απόψεις για όσα συμβαίνουν στον κόσμο.

​

Ο Μάνος είχε τη δική του ιστορία

Ο Μάνος είχε τη δική του ιστορία
Μάνος Λοΐζος
«Ο Λοΐζος δεν κατασκεύαζε. Και αν το ήθελε, δεν θα μπορούσε. Γεννούσε. Κι αυτό γιατί έτσι το ένιωθε...»
— Μίκης Θεοδωράκης

Μάνος Λοΐζος: Ο συνθέτης που «γεννούσε» τα τραγούδια του λαού


Ο Μάνος Λοΐζος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες, έφυγε από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου 1982. Πολιτικά στρατευμένος καλλιτέχνης, μέλος του ΚΚΕ και υπέρμαχος των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, άφησε πίσω του ένα έργο λιτό, έντεχνο και βαθιά λαϊκό, που συνεχίζει να συγκινεί μέχρι σήμερα.


Μια πορεία γεμάτη δημιουργία


Συνεργάστηκε με κορυφαίους στιχουργούς όπως ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Φώντας Λάδης και ο Γιάννης Νεγρεπόντης, ενώ τα τραγούδια του ερμήνευσαν οι σημαντικότερες φωνές της Ελλάδας, όπως η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας και ο Γιάννης Καλαντζής. Το 2007 ανακηρύχθηκε «Έτος Μάνου Λοΐζου», τιμώντας την προσφορά του στον ελληνικό πολιτισμό.


Χρονολόγιο μιας ζωής

  • 1937: Γέννηση στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
  • 1955-1957: Μετακόμιση στην Αθήνα για σπουδές. Ανακάλυψη της μαρξιστικής ιδεολογίας και της ελληνικής μουσικής σκηνής.
  • 1962: Ιδρυτικό μέλος του Σ.Φ.Ε.Μ. και ηχογράφηση του πρώτου του τραγουδιού («Τραγούδι του δρόμου»).
  • 1966: Παρουσίαση του κύκλου τραγουδιών «Τα Νέγρικα» σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη.
  • 1967-1968: Αναγκαστική φυγή στο Λονδίνο λόγω της Χούντας και επιστροφή με τον ιστορικό δίσκο «Σταθμός».
  • 1970-1979: Μια περίοδος εκρηκτικής δημιουργικότητας με τις «Θαλασσογραφίες», τη συνεργασία με τον Στέλιο Καζαντζίδη και τον ιστορικό δίσκο «Τα τραγούδια της Χαρούλας».
  • 1982: Στις 17 Σεπτεμβρίου, ο Μάνος Λοΐζος «φεύγει» αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά.
Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻

Η Συνθήκη της Λωζάνης

Η Συνθήκη της Λωζάνης

Συνθήκη της Λωζάνης: Η αρχιτεκτονική των συνόρων

Συνθήκη της Λωζάνης


Σαν σήμερα, 24 Ιουλίου 1923, υπογράφεται η Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία καθόρισε τα ελληνοτουρκικά σύνορα όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Η υπογραφή της ήρθε μετά από 7,5 μήνες επίπονων διαβουλεύσεων, αντικαθιστώντας τη Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από τη νέα κυβέρνηση της Τουρκίας.


Τα Εδαφικά Δεδομένα

Η συνθήκη όρισε τις νέες κρατικές οντότητες στην περιοχή:

  • Στη στεριά: Ο μέσος ρους του ποταμού Έβρου αποτελεί το φυσικό σύνορο.
  • Στη θάλασσα: Αποδίδεται στην Ελλάδα κάθε νησί, νησίδα και βραχονησίδα πέρα από τα 3 μίλια από τις μικρασιατικές ακτές (εξαιρουμένων της Ίμβρου και Τενέδου).
  • Τουρκικές ανακτήσεις: Ανατολική Θράκη, περιοχή Σμύρνης, Ίμβρος και Τένεδος, και λωρίδα γης στα σύνορα με τη Συρία.

Το Πατριαρχείο και το Νομικό Καθεστώς:
Με τη συνθήκη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς, ενώ η Τουρκία ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη την επικράτειά της (εκτός της ζώνης των Στενών).

Η Ανταλλαγή Πληθυσμών

Ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία της συνθήκης ήταν η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, η οποία βασίστηκε στο θρήσκευμα και όχι στην εθνική καταγωγή ή τη γλώσσα.

  • Από Μικρά Ασία προς Ελλάδα: 1.650.000 χριστιανοί υπήκοοι.
  • Από Ελλάδα προς Τουρκία: 670.000 μουσουλμάνοι υπήκοοι.

Η χρήση του όρου «Μουσουλμάνοι» αντί για «Τούρκοι» στο κείμενο της συνθήκης εξυπηρετούσε τόσο τη διατήρηση του μουσουλμανικού στοιχείου στη Δυτική Θράκη, όσο και την ιστορική πραγματικότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπου τα "μιλέτ" (θρησκευτικές κοινότητες) αποτελούσαν τη βάση της διοίκησης.


Εξαιρέσεις από την Ανταλλαγή

Από το καθεστώς της ανταλλαγής εξαιρέθηκαν συγκεκριμένες ομάδες:

  • Οι Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, των Πριγκηπονήσων και των περιχώρων (εγκατεστημένοι πριν τις 30/10/1918).
  • Οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου.
  • Οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης (περίπου 110.000 άτομα).
Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻

Ιουλιανά: Το βασιλικό πραξικόπημα

Ιουλιανά: Το βασιλικό πραξικόπημα

Ιουλιανά 1965: Το Χρονικό της Πολιτικής Αποστασίας

Ιουλιανά 1965

Στις 15 Ιουλίου 1965, μια κρίση κορυφώθηκε, οδηγώντας στην παραίτηση του Γεωργίου Παπανδρέου και βυθίζοντας τη χώρα σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας που έμελλε να ανοίξει τον δρόμο για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.

Η Αφορμή: Η Σύγκρουση με το Παλάτι

Η περίοδος της αποσταθεροποίησης ξεκίνησε από τη διαμάχη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον βασιλιά Κωνσταντίνο σχετικά με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και την ηγεσία του ΓΕΣ, καθώς ασκούσαν επιρροή υπέρ του παλατιού. Η πρόθεσή του να αναλάβει ο ίδιος το υπουργείο προσέκρουσε στην άρνηση του βασιλιά, οδηγώντας στη μοιραία ρήξη.

Το Χρονικό της Κρίσης (Ιούλιος - Σεπτέμβριος 1965)

Μετά την παραίτηση του Παπανδρέου, σχηματίστηκαν κυβερνήσεις από «αποστάτες» βουλευτές της Ένωσης Κέντρου:

  • Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας: Ο πρώτος πρωθυπουργός της αποστασίας.
  • Ηλίας Τσιριμώκος: Ακολούθησε στις 18 Αυγούστου.
  • Στέφανος Στεφανόπουλος: Ολοκλήρωσε το σκηνικό της αστάθειας.

Ο λαός αντέδρασε με έναν 70ήμερο «ανένδοτο αγώνα» για τη συνταγματική νομιμότητα (άρθρο 114), με διαδηλώσεις που σημαδεύτηκαν από συγκρούσεις και τον τραγικό θάνατο του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα.

«Η περίοδος αυτή χρωματίστηκε από την έντονη ανάμειξη του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στο πολιτικό σκηνικό, παραβιάζοντας τις διατάξεις του Συντάγματος του 1952.»

Τα Βαθύτερα Αίτια

Πέρα από τη φανερή ρήξη, υπήρχαν βαθύτεροι παράγοντες:

  • Ο έλεγχος του στρατεύματος: Το παλάτι και η Φρειδερίκη επιδίωκαν τον απόλυτο έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων.
  • Η άνοδος του Ανδρέα Παπανδρέου: Η ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική που πρότεινε ανησυχούσε τους δυτικούς συμμάχους.
  • Εσωκομματικές έριδες: Στελέχη της Ένωσης Κέντρου (όπως ο Κ. Μητσοτάκης) έβλεπαν στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου μια απειλή για τα πολιτικά τους σχέδια.

Συμπέρασμα

Τα «Ιουλιανά» δεν ήταν απλώς μια κυβερνητική κρίση. Ήταν η απαξίωση του πολιτικού κόσμου στα μάτια του λαού και η απορρύθμιση των δημοκρατικών μηχανισμών, που οδήγησαν μοιραία στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻

O μύθος της Area 51

O μύθος της Area 51

Area 51: Η Βάση των Μυστηρίων


Η Area 51 είναι μια περιοχή για την οποία γράφτηκαν αρκετά βιβλία, έγιναν πολλές ταινίες και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης ακόμα και για βιντεοπαιχνίδια. Είναι ένα απομονωμένο μέρος κοντά στο Λας Βέγκας, στην πολιτεία Νεβάδα, το οποίο εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κρύβει ένα μυστήριο.

Πρόκειται άραγε για την περιοχή όπου έκρυβαν οι Αμερικανοί τα συντρίμμια ενός UFO; Ήταν τελικά ο πυρήνας των τεχνολογικών πειραμάτων της Αμερικής; Αποτελεί μήπως την έκταση που για πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις της χώρας προσποιούνταν ότι αγνοούν την ύπαρξή της; Ένα μέρος με πολλά ερωτηματικά, και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για τους λάτρεις των εξωγήινων και των θεωριών συνωμοσίας, αλλά για τους πάντες.


Η Γέννηση του Μύθου

Η ιστορία ξεκινά στα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα. Στις 8 Ιουλίου του 1947, ένα δελτίο Τύπου με την υπογραφή του Στρατηγού Γουίλιαμ Μπλάνσαρντ ήταν αρκετό για να βάλει στο λεξιλόγιο των Αμερικανών τον όρο «ιπτάμενος δίσκος». Συντρίμμια από ένα UFO βρίσκονται, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ρόσγουελ.

Τότε, όλοι σχεδόν πίστεψαν ότι οι αμερικανικές αρχές έκρυψαν σε μία περιοχή τα απομεινάρια του σκάφους. Υποστήριξαν πως η κυβέρνηση θέλησε να χτίσει σε ένα απόμερο και κρυφό μέρος τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εγκαταστάσεις. Υπόγεια τούνελ, κρυφοί διάδρομοι και αποθήκες γεμάτες εξωγήινη τεχνολογία δημιούργησαν τον μύθο της Area 51.


Η Πραγματικότητα: Ένα Κέντρο Υψηλής Τεχνολογίας

Κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η CIA αποφασίζει να συνεργαστεί με την εταιρεία Lockheed, με στόχο την ανάπτυξη νέων, υψηλής τεχνολογίας κατασκοπευτικών αεροσκαφών. Λίγο έξω από το Λας Βέγκας, στην περιοχή Groom Dry Lake, βρήκαν την ιδανική τεράστια έκταση. Την ονόμασαν Area 51.

Κατασκευάστηκε το 1947 και μέχρι το 1985 το κόστος των εγκαταστάσεων έφτασε τα τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια. Για πολλά χρόνια, οι χαρτογράφοι δεν συμπεριλάμβαναν τις εγκαταστάσεις σε κανέναν χάρτη και οι πτήσεις πάνω από την περιοχή απαγορεύονταν αυστηρά.


Αεροσκάφη και Μαρτυρίες

Στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατασκευάστηκαν και δοκιμάστηκαν αεροσκάφη όπως:

  • U-2
  • F-111, F-15, F-117 Stealth
  • B-1, B-52, B-2
  • Aurora (το αεροσκάφος που πολλοί συνέδεσαν με εξωγήινη τεχνολογία)

Ο Μπομπ Λαζάρ, ιδιοκτήτης ενός κοντινού ράντζο, ήταν από τους πρώτους που τροφοδότησαν τις θεωρίες περί εξωγήινων, αν και πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι οι παράξενες πτήσεις αφορούσαν απλώς απόρρητα πειραματικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.


Επίσημη Παραδοχή και Νομικά Ζητήματα

Με την πάροδο του χρόνου, οι αποκαλύψεις πλήθαιναν. Πρώην υπάλληλοι κατέθεσαν μηνύσεις για τραυματισμούς και προβλήματα υγείας λόγω παράνομης απόρριψης αποβλήτων στην περιοχή. Τον Σεπτέμβριο του 1995, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υπέγραψε Εκτελεστικό Διάταγμα που απάλλασσε την Area 51 από περιβαλλοντικούς κανονισμούς, αποτελώντας στην ουσία την πιο επίσημη παραδοχή της ύπαρξής της.

Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 30 χρόνια μέχρις ότου το 1988 ένας σοβιετικός δορυφόρος να φωτογραφήσει τη βάση, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι υποψιάζονταν. Σήμερα, το βιβλίο της Annie Jacobsen, «AREA 51: An Uncensored History of America's Top Secret Military Base», προσφέρει μια αναδρομή με αδημοσίευτα ντοκουμέντα στον μύθο αυτής της απόρρητης στρατιωτικής βάσης.

Ενότητα: Γεωπολιτικά Ιστορία Read more 🔻

Σκεντέρμπεης: Γεώργιος Καστριώτης 544 χρόνια από το θάνατό του.

Σκεντέρμπεης: Γεώργιος Καστριώτης 544 χρόνια από το θάνατό του.

Ένας από τους λιγότερο γνωστούς ήρωες της Ιστορίας θεωρείται ο Γεώργιος Καστριώτης, γνωστός κι ως Σκεντέρμπεης. Αποτελεί τον εθνικό ήρωα των Αλβανών, την ίδια ώρα που για πολλούς στην Ελλάδα παρουσιάζεται λανθασμένα ως απλώς αλβανικής καταγωγής, αγνοώντας τις λεπτομέρειες της καταγωγής του και της ιστορικής του δράσης.

Ποιος ήταν ο Σκεντέρμπεης;

Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Καστριώτης. Το επίθετό του μαρτυρά την καταγωγή του, καθώς ο παππούς του, Κωνσταντίνος Καστριώτης (1390), ήταν ηγεμόνας της περιοχής της Καστοριάς και της Ημαθίας. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Καστριώτης, ηγεμόνας της Κρόιας, ενώ η μητέρα του, Βοϊσάβα, καταγόταν από τη Σερβία.

Σε μια προσπάθεια εγγύησης της υποταγής του, ο Σουλτάνος Μουράτ Β' ζήτησε ως ομήρους τους γιους του Ιωάννη Καστριώτη. Ο νεαρός Γεώργιος ανατράφηκε στη σουλτανική αυλή, όπου λόγω των χαρισμάτων του έλαβε το όνομα «Ισκεντέρ μπέη» (Σκεντέρμπεης), που σημαίνει «Αλέξανδρος ηγεμών».

Η Επανάσταση κατά των Οθωμανών

Παρά την οθωμανική του ανατροφή, ο Γεώργιος δεν ξέχασε τις ρίζες του. Στις 28 Νοεμβρίου 1443, κήρυξε την επανάστασή του κατά των Τούρκων. Ως έμβλημά του χρησιμοποίησε τον βυζαντινό δικέφαλο αετό σε κόκκινο φόντο, το σύμβολο που αργότερα καθιερώθηκε ως η σημαία της Αλβανίας.

«Εάν δεν είχε γεννηθεί ο Σκεντέρμπεης, έλεγε ο Μωάμεθ Β΄, εγώ θα είχα συνδέσει τον κόλπο της Αδριατικής με την Ενετική Δημοκρατία, θα είχα θέσει το σαρίκι επί της κεφαλής του Πάπα και την ημισέληνο επί του τρούλου του Αγίου Πέτρου».

Αποδείξεις περί της Καταγωγής

Το άρθρο υπογραμμίζει στοιχεία που, σύμφωνα με τον συγγραφέα, τεκμηριώνουν την ελληνική συνείδηση και καταγωγή του Καστριώτη:

  • Επιστολογραφία: Όλες οι επιστολές του προς ηγεμόνες της Δύσης και τον Σουλτάνο ήταν γραμμένες στα ελληνικά, όπου αυτοαποκαλούνταν «Πρίγκηψ των Ηπειρωτών».
  • Συνείδηση: Χρησιμοποιούσε το μακεδονικό κράνος και το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δείγμα εθνικής συνέχειας.
  • Ιστορικές Αναφορές: Ξένοι ιστορικοί και χρονικογράφοι της εποχής (όπως ο A. Salvi, ο C. Randall και ο Rudbeck) τον αναφέρουν ρητά ως «Έλληνα» ή «Έλληνα Ήρωα».

Η Κληρονομιά του

Ο Σκεντέρμπεης πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 1468 σε ηλικία 63 ετών από ελονοσία και τάφηκε στο Αλέσσιο. Η μορφή του αποτέλεσε θρύλο για τους Έλληνες κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη να αναφέρει στα απομνημονεύματά του ότι μελέτησε τον βίο του.

Σημείωση: Μετά τον θάνατό του, η περιοχή της Χειμάρρας συνέχισε να αποτελεί φρούριο του Ελληνισμού, με τους κατοίκους της να αποκαλούν τον Καστριώτη «Ρήγα» τους ακόμη και έναν αιώνα αργότερα.

Η ιστορική του μορφή παραμένει μέχρι σήμερα αντικείμενο μελέτης και εθνικών διεκδικήσεων, με τον συγγραφέα να καλεί την ελληνική ιστοριογραφία να επανεξετάσει και να αποκαταστήσει τη μνήμη του Γεωργίου Καστριώτη ως σημαντικού ηγεμόνα του Ελληνισμού.

Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻

Η πρώτη και μοναδική απόδραση από το Αλκατράζ

Η πρώτη και μοναδική απόδραση από το Αλκατράζ

Αλκατράζ: Το Μυστήριο της Μεγάλης Απόδρασης

Το νησί-φυλακή Αλκατράζ

Ο «Βράχος», η φυλακή υψίστης ασφαλείας στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, θεωρούνταν για δεκαετίες το πιο απόρθητο μέρος στον κόσμο. Εκεί «φιλοξενήθηκαν» εγκληματίες όπως ο Al Capone, μέχρι που η 12η Ιουνίου 1962 έγραψε ιστορία.


Το Σχέδιο της Απόδρασης

Οι Frank Morris, John Anglin και Clarence Anglin κατάφεραν το αδιανόητο. Χρησιμοποίησαν ομοιώματα κεφαλιών από γύψο με πραγματικά μαλλιά για να ξεγελάσουν τους φρουρούς κατά τη νυχτερινή βάρδια, κερδίζοντας τον απαραίτητο χρόνο για να εξαφανιστούν.


Ένα Μυστήριο 17 Ετών

Οι έρευνες του FBI και της Ακτοφυλακής δεν απέδωσαν καρπούς. Μετά από 17 χρόνια, το FBI έκλεισε το φάκελο χωρίς να βρει ίχνη των δραπετών. Η επίσημη θέση παρέμενε ότι οι τρεις άνδρες πιθανότατα πνίγηκαν στα παγωμένα νερά του κόλπου.

Η θεωρία του Thomas Byers

Μια μεταγενέστερη αποκάλυψη από τον Thomas Byers στο Hub Pages ρίχνει σκοτεινό φως στην υπόθεση:


Βασιζόμενος στη μαρτυρία ενός ετοιμοθάνατου, ο Byers υποστηρίζει ότι οι δραπέτες είχαν όντως βοήθεια για να βγουν από το νησί. Ωστόσο, οι συνεργάτες τους, επιδιώκοντας να κλέψουν το μεγάλο ποσό που οι δραπέτες είχαν συγκεντρώσει, φέρονται να τους εκτέλεσαν πριν αυτοί φτάσουν στην καλύβα που τους περίμενε στο Άινταχο.

 

Το Αλκατράζ στη Μεγάλη Οθόνη

Η ιστορία τους έγινε θρύλος και το 1979 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Don Siegel στην ταινία «Απόδραση από το Αλκατράζ» (Escape from Alcatraz), με τον Clint Eastwood να ενσαρκώνει τον Frank Morris, «σφραγίζοντας» τη φήμη της υπόθεσης στην ποπ κουλτούρα.

Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻

Ουράνιος Σίδηρος το στιλέτο του Τουταγχαμών

Ουράνιος Σίδηρος το στιλέτο του Τουταγχαμών
Τουταγχαμών

Ένα στιλέτο ηλικίας 3.300 ετών, που βρέθηκε στην Αίγυπτο, στον ανεκτίμητης αξίας θησαυρό του φαραώ Τουταγχαμών, είχε σφυρηλατηθεί με σίδερο που προερχόταν από μετεωρίτη, υποστηρίζεται σε μια μελέτη Αιγύπτιων και Ιταλών επιστημόνων.


O Τουταγχαμών αν και μια μάλλον ασήμαντη μορφή της 18ης Δυναστείας καθώς πέθανε σε ηλικία μόλις 19 ετών και έμεινε για λίγο χρόνο στο θρόνο είναι σήμερα ένας από τους γνωστότερους φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, χάρη στην ανακάλυψη του τάφου του - του πρώτου ασύλητου βασιλικού τάφου που ανακαλύφθηκε - και του αμύθητου θησαυρού που βρέθηκε σε αυτόν.


Το μαυσωλείο του Τουταγχαμών ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Βρετανό αρχαιολόγο Χάουαρντ Κάρτερ. Στον τάφο του βρέθηκαν περισσότερα από 5.000 αντικείμενα πολλά από τα οποία ήταν κατασκευασμένα από ατόφιο χρυσάφι. Ανάμεσά τους ήταν και ένα στιλέτο με χρυσή λαβή και λάμα που δεν είχε οξειδωθεί. Το μαχαίρι αυτό ήταν κρυμμένο ανάμεσα στις λεπτές λωρίδες του υφάσματος που κάλυπταν τη μούμια του Τουταγχαμών.


Σύμφωνα με Αιγύπτιου και Ιταλούς επιστήμονες της Πολυτεχνικής Σχολής του Μιλάνου, του Πανεπιστημίου της Πίζας και του Μουσείου του Καΐρου, που το μελέτησαν αναλύοντας τη σύνθεση του, το στιλέτο είχε σφυρηλατηθεί με σίδερο που προερχόταν από μετεωρίτη. Όπως εξήγησαν, η λάμα περιείχε 10% νικέλιο και 0,58% κοβάλτιο, περιεκτικότητες αυτές υποδηλώνουν ότι το υλικό προήλθε από το διάστημα.


Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 20 Μαΐου στην αμερικανική επιστημονική επιθεώρηση «Μετεωρίτες και Πλανητικές Σπουδές», παρουσιάζεται η σύνθεση της λάμας, η οποία καθορίστηκε με τη μέθοδο της φασματοσκοπικής ανάλυσης φθορισμού ακτίνων X.


Στιλέτο

Ο «Σίδηρος του Ουρανού»


Ο Μαχμούντ Ελ Χαλουάγκι, πρώην διευθυντής του Μουσείου του Καΐρου ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε για τα αποτελέσματα της μελέτης:


«Η ποιότητα κατασκευής του στιλέτου δείχνει ότι την εποχή του φαραώ Τουταγχαμών οι Αιγύπτιοι ήταν ήδη δεξιοτέχνες στην κατεργασία του σιδήρου».


Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι φαραώ γνώριζαν την προέλευση του σιδήρου που χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή τέτοιων αντικειμένων. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της 19ης Δυναστείας πλάστηκε μια νέα λέξη για να τον περιγράψει, η οποία σήμαινε «σίδηρος του ουρανού». Η εισαγωγή αυτής της λέξης υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήξεραν πως αυτά τα σπάνια κομμάτια σιδήρου είχαν κυριολεκτικά πέσει από τον ουρανό.


Το 2013, αρχαιολόγοι απέδειξαν ότι τα αρχαιότερα σιδερένια αντικείμενα που είχαν βρεθεί σε μια αιγυπτιακή νεκρόπολη — χάντρες από ταφικά περιδέραια ηλικίας 5.000 ετών — είχαν κατασκευαστεί με σίδερο από μετεωρίτες.

Ενότητα: Ιστορία Read more 🔻